Het is nu 7 maanden geleden dat ik op de kotter met mijn linker arm knel kwam te zitten. Nu meer dan een half jaar geleden, maar voor mij nog als de dag van gister.
Donderdagmiddag 25 juni om 17:15. In een fractie van een seconde was het gebeurd en heel mijn leven flitste op dat moment voorbij. Wonder boven wonder ging het vistuig weer van me af en kwam mijn arm weer vrij. Ik ben toen per helikopter naar het VU in Amsterdam gebracht waar ik een week heb gelegen.
De eerste 3 maanden daarna waren niet echt gemakkelijk voor mij, ik moest mijn werk uit mijn handen geven en gewoon lui worden. Na deze eerste maanden ging ik voor de vierde keer op controle in het VU en de dokter was tevreden over mijn arm. Dus mocht ik beginnen met therapie. Hier moest ik leren mijn arm opnieuw te bewegen en dat ging niet echt gemakkelijk.
De volgende 2 maanden mocht ik mijn arm niet meer belasten dan 2 kilo. En als deze 2 maanden therapie voorbij waren, moest ik weer naar het ziekenhuis voor controle.
De dokter was positief over de foto’s en de breuk was goed genezen. Nu mocht ik mijn therapie langzaam opbouwen. De eerste week 5 tot 15 kilo belasten en de week daarna 15 tot 25 en zo opbouwen tot max 50 kilo. Kreeg ik halverwege pijn mocht ik een week niks doen en dan helemaal overnieuw beginnen. Binnen vier weken zat ik al op 25 kilo en het ging steeds beter. Ik dacht gelukkig als het zo doorgaat mag ik weer gaan vissen. En ja, na 6 maanden was ik weer visserman!
Als ik nu terug kijk naar op ongeluk en de tijd daarna, dan zie ik alleen maar genade. Dankbaar dat de Heere mijn leven gespaard heeft en mij al die tijd genadig is geweest. Vele gebeden zijn verhoord en ik heb er zelf mijn handen ook vele malen voor gevouwen We zijn ook dankbaar dat in dit jaar mijn bebe 80 jaar mocht worden. Want ook voor mijn bebe en oma is het geen gemakkelijk jaar geweest i.v.m. bebe zijn gezondheid. Maar de Heere heeft alles wel gemaakt. Mijn opa & oma mochten dit jaar in goede gezondheid beiden 80 jaar worden en wat is dat een rijke zegen!
Ja, 25 juni blijft niet alleen in mijn gedachten maar dat word Deo Volente ook onze trouwdag. Een dag waar mijn liefste en ik erg naar uitkijken. We mogen ons voorbereiden op ons huwelijk en we bidden dat God in ons midden wil zijn op onze huwelijksdag en in de toekomst.
Het was een jaar met voor en tegenspoed maar wij kunnen alleen maar dankbaar zijn. Daarom is het ook zo mooi dat we het einde van het jaar afsluiten met dankdag, God zij dank voor alle zegeningen die we mochten ontvangen.
Bas Romkes
Dit e-mail adres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.
